Yağlı Kayış

  • Şiddete dayalı güzide oyunlarından biridir.
  • Oyunun tarihçesi tam olarak bilinmemekle beraber, içeriği bakımından Anadoluya özgü bir oyun olduğunu söylemek kabul edilebilir görünmektedir. 
  • Kişi sınırlaması yoktur, fakat zevkli olabilmesi için kişi sayısının en az 5 kişi olması tavsiye edilir. 
  • Gerekli malzeme: kayış (kemer)
  • Fedakar bir kişi oyun için gerekli olan kayışı temin eder. İlk ebe -genelde kayışın/kemerin sahibidir veya ebe kişi herhangi bir eleme usulu (uzun/kısa çöp vb.) ile secilir. Daha sonra, ebe kişi kemeri diğer oyuncuların görmediği bir yere saklar ve sonra oyuncuları çağırır. Kayışın saklanılmasında en çok kullanılanlar örnekler:

Toprağa düz bir şekilde gömmek.
Ağaca yılan sarkıtır gibi sarkıtmak
Oyunu izleyen herhangi bir elemanın üzerine saklamak.

  • Oyuncular kemeri ararken ebe de o esnada kemere en yakın kişinin adını söyler. Sonuçta kemeri bir kişi bulur ve ebe hariç diğer oyunculara kemerle girişir. Oyuncular ilk başladıkları yere dönerlerse kurtulmuş olurlar. Bütün oyuncular bu noktaya gelince kemeri bulan kişi bu sefer ebe olur ve kemeri saklar. Oyun böyle sürüp gider.
  • Oyunun belirgin bir süresi yoktur, ancak havanın kararması ve eve gitme zorunluluğu çocuklar için belirleyici sürelerdir. 
  • Oyun sırasında birisinin sakatlanması, bir yerine kemerin tokasının gelmesi, kavga çıkması, oyunculardan birinin anne-babasının görmesi vs.vs.oldukça olasıdır. Oyun eğlenceden çok stresle doludur. Bir tek kendini oyuna kaptıranlar eğlendirir. Kayışa en yakın sizseniz ve ebe sıcak-kaynıyor tarzı kelimelerle ortamı iyice germişse, etrafınızdaki insanlara yapabileceğiniz bir feyk ortalığı birbirine katabilir. Oyuncuları çil yavrusu gibi dağıtabilirsiniz.